The Outer Worlds

The Outer Worlds is een van de grootste releases in 2019. Ontzettend veel gamers keken vol verwachting naar de nieuwste trailer en gameplay beelden. De media leek al lovend nog voordat iemand het spel ook maar gespeeld had. En nu is de game uit en heb ik hem onder handen mogen nemen. Is de hype terecht of valt de game toch stiekem een beetje tegen?

In The Outer Worlds wordt je gelijk in het diepe gegooid. Voordat je begint krijg je meteen een hoop mogelijkheden van je karakter voor je kiezen.  Naast het geslacht en bepaalde skills kun je ook je haarstijl, haarkleur, de afstand tussen je ogen, neus, kin en nog veel meer bepalen. Niet dat je hier in het spel veel van ziet maar het geeft toch een leuke dimensie aan de speelervaring. En dan begint het avontuur. De mensheid is in cryo-slaap gebracht om een nieuw leven op te bouwen in de ruimte. Jouw schip is echter nooit gewekt en bleef maar in de ruimte zweven totdat je ineens wakker wordt in een werkplaats omdat iemand je heeft gered. Door tijdgebrek ben jij als enige meegenomen en het is jouw taak om ook de rest van je reisgenoten weer wakker te maken. Dit is makkelijker gezegd dan gedaan want anders zou het spel veel te snel over zijn natuurlijk.

Dit alles hoef je niet alleen te doen. In je reis wordt je vergezeld door verschillende compagnons die je vrij kunt spelen. Speel je liever solo dan kan dit natuurlijk altijd maar ik ben van mening dat ze wel echt bij de complete ervaring horen. In The Outer Worlds kun je namelijk in tegenstelling tot veel andere spellen op geen enkele manier al je stats compleet krijgen. Het is dus altijd een afweging of je goed wil zijn in sluipen en sloten openbreken of dat je juist meer schade aan wilt richten tijdens gevechten. Door handig gebruik te maken van je compagnons kun je je zwaktes aanvullen en je volledig concentreren op de voor jouw perfecte build. Als je het wel fijn vind om iemand met je mee te hebben maar niet wil dat ze je constant op de hielen zitten is hier ook aan gedacht. Je kunt zelf kiezen of ze dicht bij je moeten blijven of dat ze juist afstand moeten houden. Ook kun je aangeven of je wil dat ze vlug in de aanval schieten of juist een meer verdedigende aanpak hanteren. Jij bent als speler altijd in controle en dat ga je merken ook.

Bij het aannemen van story- en side missions gaat er altijd een dialoog aan vooraf. Hierin kan je je gekozen eigenschappen helemaal tot hun recht laten komen. Ben je een susser en vermijd je liever de confrontatie dan is dat vaak mogelijk. Wil je zo veel mogelijk chaos dan heb je zelfs de mogelijkheid om cruciale karakters het loodje te laten leggen. Met telkens een keuze of vier kun je zelfs midden in het spel nog je speelwijze aanpassen. Elke keuze die je maakt heeft invloed op de reputatie van de planeet waar je op dat moment bent. Schiet je lukraak in het rond dan zal je niet veel goodwill meer over hebben als je iets nodig hebt. Maar het feit dat je die keuze hebt is natuurlijk fantastisch, geen enkele speler zal dezelfde ervaring hebben. Het deed mij een beetje denken aan een kruising van Mass Effect en Fallout. Twee topgames waar The Outer Worlds zich zeker mee kan meten.

Wat The Outer Worlds ook gemeen heeft met deze games is het verzamelen van loot, loot en nog veel meer loot! Heel de spelwereld staat bomvol met verschillende kistjes en kluisjes waarin wapens, consumables en armor verstopt zitten. Dit alles wordt keurig weergeven in je inventaris maar let op, je kunt maar een maximaal gewicht meezeulen voordat het helemaal volgepropt zit. Wanneer dit  toch voorkomt kun je ook weer spullen opbergen om ze later weer op te halen. Wel zo slim want als je teveel gewicht bij je draagt beweegt je karakter zo traag als een slak. Niet zo handig als je ineens een groep vijanden tegenkomt. Wanneer je hogere levels bereikt met je karakter kun je er ook voor kiezen om dit gewicht te verhogen, je hebt dus de mogelijkheid om een echte pakezel te worden. Met de gevonden items kun je ook je compagnons voorzien van nieuwe wapens of kleding. En elk van deze dingen komt ook weer met speciale eigenschappen waarmee je tekortkomingen kunt opvullen of juist je sterktes helemaal overpowered kunt maken.

De diversiteit aan wapens is enorm. Je hebt je standaard melee wapens zoals knuppels en speren. En ook vuurwapens voor op een korte afstand en met een kijkgat waardoor je ook op lange afstanden het perfecte shot kunt maken. Elk van deze wapens heeft onder andere een eigen prijs, level, conditie en DPS. Dat staat voor Damage Per Second oftewel met hoeveel schade per seconde jij je vijanden te lijf gaat. Bijna al deze wapens kun je vinden door side-missions uit te voeren of goed te zoeken in kisten en kluisjes. Wil je meteen in het begin al betere wapens dan zijn deze ook bij vending machines of wapenhandelaren te koop. De prijs hiervan is echter zo hoog dat ik  dit zelf niet aan te raden vind. Ook hierin komt er weer een uitgebreid scala aan opties kijken. Elk wapen is te upgraden met eigenschappen die jij fijn vind. Vecht je tegen een robot en wil je extra plasma damage op je machinegeweer, check. Wil je dat je knuppel je vijanden even verlamd, check. Ook kun je wapens uit elkaar halen om zo weapon parts in je inventory te krijgen. Dit is vooral handig als je voor de zevende keer een shotgun krijgt waar je toch niets mee gaat doen. Met deze parts kun je vervolgens je wapens weer helemaal opknappen als de conditie daarvan te laag is. Handig toch?

Op grafisch gebied ziet alles er echt keurig uit. Voor een game van dit formaat vind ik het indrukwekkend om te zien hoe elke planeet er totaal anders uitziet maar het toch allemaal op elkaar aansluit als één geheel. Het spel straalt een hele speciale sfeer uit en Obsidian Entertainment heeft echt haar best gedaan om je een unieke wereld voor te schotelen. De soundtrack sluit daar naadloos op aan en levert zowel imposante composities als rustige achtergrondmuziek. Geen enkele game is echter perfect en The Outer Worlds is dat ook zeker niet. Zo had ik wel eens last van framedrops op de meest gekke plekken. Ook op de laagste instellingen met een FPS van ver over de 100 was dit merkbaar. Daarnaast is er ook veel pop-in en springt het licht in gebouwen soms spontaan aan en uit tussen twee voetstappen in. Wat mij het meest opviel waren de gesprekken met je compagnons. Zoals ik eerder al had vermeld kun je ook hun kleding en wapens aanpassen. Alleen tijdens filmpjes en conversaties zijn de helmen spontaan verdwenen en zodra dat is afgelopen hebben ze die ineens weer op. Het is erg lastig om dit te implementeren voor elke combinatie dus het is te vergeven maar het was wel even gek om te zien. En als je het eenmaal ziet…. Ondanks deze kleine tekortkomingen heb ik wel heel veel plezier aan The Outer Worlds beleefd. Ik ben nog wel even zoet met verschillende playthroughs om te kijken welke geheimen er nog meer te ontdekken zijn. Tot over een jaar of drie!

Conclusie

De vraag die ik in het begin stelde was of The Outer Worlds zich kon bewijzen na de hype. Nadat ik zelf uur na uur rond heb gelopen, loot heb verzameld en talloze vijanden de nek om heb gedraaid kan ik volmondig JA! zeggen. Zelfs voor mensen die normaal gesproken niet zo van shooters houden is alleen het verhaal en de invloed die je daar op hebt al de moeite waard. Tel daarbij het uitgebreide keuzesysteem op wat bijna toepasbaar is op elk gedeelte van de game en je hebt echt iets moois in handen. The Outer Worlds speel je niet, die ervaar je.

Geluid 27/30

Graphics 25/30

Gameplay 29/30

Replay Value 10/10

————————–

Totale score 91/100