The Bridge

The Bridge is gemaakt door twee studenten: Ty Taylor en Mario Castañeda. Zij wilde eigenlijk een actiespel maken met de mogelijkheid om te springen, maar om het toegankelijker te makken hebben ze alleen nog de basis behouden. Heeft het spel nog inhoud, of is het volledig gestript?

Je komt terecht in een kamer en moet op zoek naar de sleutel van de deur. Vaak ligt die al praktisch binnen handbereik. Waar is dan de uitdaging hoor ik je al denken? Probeer het maar eens en je merkt dat ook een spel wat simpel is van opzet nog behoorlijk uitdagend kan zijn. Er zijn slechts een paar dingen waar je invloed op kunt uitoefenen. Zo kun je van links naar rechts lopen, mits de vloer volledig recht staat. Ook kun je het level compleet draaien, waarbij je soms wel moet zorgen dat je er niet af valt natuurlijk. En tenslotte kun je nog de tijd terugdraaien voor als je een foutje hebt gemaakt. En dat is alles. Je kunt niet rennen, klimmen of trekken en duwen, met slechts een paar knoppen zorg je maar dat het je lukt. Alsof dat nog niet genoeg was komen er ook steeds meer valkuilen in het level. Deuren die in spiegelbeeld staan of een deur met drie sloten is geen uitzondering meer. Dit alles moet je helemaal zelf doen want er is geen hintsysteem aanwezig.

Dit alles speelt zich af in een wereld die rechtstreeks uit een kunstwerk van M.C. Escher lijkt te komen. Achtergronddeuntjes zijn nauwelijks aanwezig op je schuifelende voetstappen na. Deze rustgevende tune geeft je de mogelijkheid om écht goed na te denken over waar je nou eigenlijk mee bezig bent. Het perspectief zet je regelmatig op het verkeerde been maar de voldoening is erg groot wanneer je het eindelijk door hebt. Dit is niet altijd het geval. Omdat het nooit echt duidelijk wordt uitgelegd wat je allemaal doet en kan doen voelen sommige levels wel erg goedkoop aan. Het is mij al een paar keer gebeurd dat ik ‘per ongeluk’ de sleutel aanraakte en het level gehaald had, terwijl ik geen idee had wat ik aan het doen was. Deze momenten zijn echter zeldzaam dus laat je dat niet tegenhouden.

Wel vind ik het jammer dat de balans soms ver te zoeken is. Bij puzzelspellen is de ervaring natuurlijk altijd heel persoonlijk. Maar het kwam regelmatig voor dat ik zonder moeite drie levels achter elkaar uitspeelde om vervolgens bijna een half uur bij de volgende vast te zitten. Ik moet toegeven, bij één level heb ik zelfs een online tutorial moeten kijken omdat ik er maar niet uit kwam. Uitdaging is gegarandeerd. Nadat je het spel hebt uitgespeeld kun je alles nog een keer spelen maar dan in spiegelbeeld. Ook zijn er dan spelmechanieken toegevoegd uit latere levels waardoor zelfs het eerste level al weer een uitdaging is. Met de replay value zit het dus wel snor!

Conclusie

In totaal heeft het me drie uur gekost om alle levels eenmaal te doorlopen. Hier zijn de gespiegelde varianten nog niet bij opgeteld. Hoewel dat niet zo heel erg is vind ik het prijskaartje van €9,99 wel een beetje aan de hoge kant voor wat je krijgt. Ik raad deze game aan als hij in de uitverkoop minder dan <€4,99 kost.

Geluid 21/30

Graphics 21/30

Gameplay 24/30

Replay Value 8/10

————————–

Totale score 74/100