Moons of Madness

In Moons of Madness ga je op pad om meer uit te vinden over een mysterieus signaal dat is uitgezonden. Het is afkomstig van intelligent leven en daarom is deze missie cruciaal. Het is jouw taak om alle systemen op de geheim gebouwde basis werkend te houden, maar je komt steeds meer en meer problemen tegen. Ook krijg je regelmatig vreemde dromen sinds je op de basis bent…. Hier is meer aan de hand dan op het eerste moment duidelijk is.

Moons of Madness speelt heel filmistisch, wanneer je stilstaat lijkt het zo uit een scene te komen van een film. De invloeden van H.P. Lovecraft zijn overduidelijk aanwezig. Toch is dit weldegelijk een spel en de kracht van Moons of Madness zit hem dan ook in de details. Het is erg tof gedaan dat je voor elke handeling rekening moet houden wat er voor nodig is. Bij het opdoen van je ruimtehelm moet je ook je zuurstof bijvullen, daarna een knop omzetten voordat je de deur open kan maken. Wanneer je in een auto stapt en de deur open maakt moet je deze ook weer dicht doen, richting je stoel lopen, gaan zitten, de auto starten en vervolgens laten rijden. Met dat laatste heb ik dan weer wat meer problemen want je mag al het voorbereidende werk zelf doen, maar zodra de auto is gestart krijg je een filmpje te zien in plaats van dat je zelf controle hebt over het sturen. Het is natuurlijk geen racegame maar ik kan me niet voorstellen dat het onmogelijk was om dit te implementeren.

De planeten zien er precies zo uit als wat je er van mag verwachten. Op grafisch gebied valt er dan ook helemaal niets te klagen. Van de indrukwekkende uitzichten tot het gedetailleerde interieur is het allemaal keurig op orde. Dit alles komt wel met een prijs, lange laadtijden. Mijn systeem is zeker niet de langzaamste en toch zit ik regelmatig tegen een laadscherm aan te kijken.

Niet alleen de laadtijden, maar ook de loopsnelheid van je karakter is echt tergend langzaam. Ik betrapte mezelf er dan ook regelmatig op dat ik de sprintknop steeds maar ingedrukt hield. Helaas mis je zo toch weer dingetjes die je anders wel waren opgevallen. Gewoon lopen gaat te langzaam en sprinten te snel. Dit is echter puur persoonlijk dus wie weet stoort het jou helemaal niet. Hierdoor heeft het spel wel wat weg van een walking sim, maar dat is niet helemaal de juiste benaming voor Moons of Madness. Aangezien je hier veel meer doet dan alleen maar lopen of kleine dingen verzamelen. Er zitten zelfs stukken in waar je achtervolgd word en je snel weg moet wezen. Deze ren-sequences laten de adrenaline flink stijgen aangezien een klein foutje je al de kop kan kosten.

De makers noemen het zelf een horrorgame maar hier ben ik het niet helemaal mee eens. Er waren een paar jumpscares maar de meeste zag je al ver van tevoren aankomen. Nee, echt eng wordt Moons of Madness nooit maar dat hoeft ook niet. Het verhaal houd je in spanning en is ook echt heel gaaf om te ervaren, maar horror? Naast het standaard verhaal kun je ook verschillende collectibles verzamelen en zijn er twee verschillende eindes te ontdekken. Met de replaywaarde zit het dan ook wel prima, hoewel het spel voor een groot deel natuurlijk hetzelfde zal blijven.

Conclusie

Wanneer je de eerste stappen zet in Moons of Madness kom je oog in oog met een prachtige wereld. Het verhaal is relatief spannend maar weet zich niet altijd even goed te presenteren. Het feit dat er twee eindes zijn is daarentegen wel weer mooi gedaan. Al met al kun je je met deze titel prima vermaken, mits je tegen games kunt waarin niet alles even snel gaat als je zou willen.

Geluid 21/30

Graphics 24/30

Gameplay 24/30

Replay Value 8/10

————————–

Totale score 77/100